‏نمایش پست‌ها با برچسب انتخابات ۸۸، تقلب. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب انتخابات ۸۸، تقلب. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۸/۰۷/۱۸

شواهد تازه‌ای از تقلب در انتخابات ۸۸؟!!


بله، هنوز کسی نتوانسته تقلب در انتخابات را «ثابت» کند. یعنی کسی نتوانسته در روز انتخابات پای تک‌تک صندوق‌ها باشد و بعدش هم همهٔ رأی‌ها را خودش بشمارد تا بفهمد نتایج همانی بوده که اعلام کرده‌اند یا نه. اساساً وقتی همه چیز انتخابات دست کسان دیگری بوده، اثبات تقلب برای دسته‌ای که هیچ دسترسی‌ای به فرایند انتخابات نداشته‌اند (و تنها در «بعضی» از شعبه‌ها لطف کرده‌اند و به سالن راهشان داده‌اند) کار چندان آسانی نیست. به ویژه اگر گزارش کمیتهٔ صیانت از آرای مهندس موسوی را هم دربارهٔ تغییرات ویژه‌ای که در این دوره انجام شده بخوانیم، بیشتر به این موضوع پی می‌بریم.

ولی چند وقتی است که در ذهنم چند تا شاهد را کنار هم می‌گذارم و به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسم!

  • تا چندین ساعت پس از اعلام نتایج اولیهٔ شمارش آرا، هیچ حرفی از آرای باطله در کار نبود. انگار حتی یک رأی باطله هم وجود نداشت! پس از چند ساعت آمار آرای باطله هم وارد شد.
  • تعداد رأی‌دهندگان در برخی از شعبه‌ها بیش از جمعیت آن منطقه بود. یادم است شورای نگهبان در یک نطق تاریخی گفته بود که سه ملیون رأی اضافه تأثیری در نتایج انتخابات ندارد.
  • پس از این که وزارت کشور شمار آرای تک‌تک صندوق‌ها را اعلام کرد، دیدیم که در بسیاری از شعبه‌ها تعداد کل آرا مضرب صحیحی از ۱۰۰ بود. این مورد را هنوز هم در آن داده‌ها می‌شود دید. با توجه به این که اعلام شده هیچ شهروندی به خاطر تمام شدن تعرفه‌های صدتایی از رأی‌دادن محروم نشده، و همه تا آخرین نفر رأی داده‌اند، می‌توان نتیجه گرفت که تعداد رأی‌دهندگان در بسیاری از صندوق‌ها بر حسب اتفاق درست مضرب صد بوده است.
  • یکی از دوستانی که مادرشان عضو هیئت اجرایی بوده است (و لازم نیست بگویم که چه‌قدر به این دوستم اعتماد دارم)، می‌گفت که پس از پایان شمارش در حوزهٔ مادرشان، یکی از آقایان حاضر در شعبه همهٔ رأی‌های سفید را برداشت و با خودش برد. پرسش‌های پیگرانهٔ دیگر حاضران در شعبه که «این رأی‌های سفید رو کجا می‌برید؟» بی‌پاسخ ماند.
نتیجهٔ احتمالی: به افراد خاصی در بیشتر شعبه‌ها دستور داده شده بود که رأی‌های سفید را در پایان بردارند و نام کاندیدای مورد نظرشان را رویش بنویسند و یواشکی دوباره در صندوق بیندازند.

آیا نتیجه‌ای که در بالا گرفتم صددرصد درست است؟ خیر. این‌ها فقط شواهدی بود که کنار هم گذاشته‌ام. به درستی تک‌تک این شواهد اطمینان دارم و می‌توانم آن‌ها را ثابت کنم، ولی نتیجه‌ای را که گرفتم نمی‌توانم مثل شواهدم ثابت کنم. اگر پیش بیاید، از تشویش اذهان عمومی هم بدم نمی‌آید!

۱۳۸۸/۰۳/۲۶

تقلب در انتخابات دهم

اصولاً دو نوع تقلب می‌تواند در انتخابات رخ دهد (در پایان به نوع سومی هم خواهیم پرداخت).
  1. تقلب نوع اول. رأی‌ها بالا-پایین شود. منظورم این است که با یک رویکرد سیاست‌گذاری‌شده در تمام کشور، رأی‌های هر صندوق تا حد امکان کمی به سمت مطلوب تحریف شود. این کار به روش‌های گوناگونی ممکن است: جلوگیری از حضور نمایندگان نامزدها هنگام شمارش آرا، اجازه‌دادن به بعضی‌ها که دو بار رأی دهند، و جمع‌آوری شناسنامهٔ سربازان سربازخانه‌ها و فرستادن آن‌ها به مرخصی. با این روش مقدار تقلب محدود است. شاید بتوان ۱۰ درصد یا ۲۰ درصد تقلب کرد، ولی نمی‌توان ۷۰ درصد آرا را تغییر داد.
  2. تقلب نوع دوم. رأی‌ها کنار گذاشته شود و یک سری عدد به عنوان شمار آرای مردم از وزارت کشور اعلام شود. در آزمایشگاه‌های فیزیک دانشگاه به این کار می‌گوییم عددسازی. یعنی بدون این که آزمایشی انجام شود، چند عدد به عنوان نتایج آزمایش (نتیجهٔ سنجش‌ها) از ذهن خودمان تولید می‌کنیم! این نوع از تقلب محدودیت تقلب نوع اول را ندارد؛ حتی اگر ۶۰ درصد مردم هم به کس دیگری رأی داده باشند، می‌توان رأی او را ۳۰ درصد اعلام کرد.
حال هر کسی که می‌گوید در این انتخابات تقلب شده، باید بگوید کدام یک از این دو نوع تقلب منظورش است. در این انتخابات برای هر کددام از این تقلب‌ها شواهدی وجود دارد.

شواهدی بر تقلب نوع اول
  1. آن طور که در نامهٔ موسوی به شورای نگهبان و نیز در بیانیه‌های او در سایت قلم‌نیوز آمده، به نماینده‌های او اجازه نداده‌اند که در هنگام پلمب صندوق‌ها در شعبه حاضر باشند. همچنین به بسیاری از نمایندگان او (به ویژه نمایندگان شعبه‌های سیار) کارت ورود به شعبه نداده‌اند و بنابراین اصولاً نماینده‌ای در کار نبوده است.
  2. از شب پیش از انتخابات، سیستم پیامک در کشور قطع شده است. این در حالی است که ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی از دوهفته پیش از انتخابات در این باره به مسئولان برگزاری انتخابات و به وزارت ارتباطات تذکر داده بود و وزارت ارتباطات نیز در بیانیه‌ای در این باره به مردم اطمینان داده بود. سیستم تلفن همراه نیز از بعدازظهر روز ۲۳ خرداد تا روز بعد در تهران قطع شد. این محدودیت‌ها شبههٔ تقلب نوع اول را به ذهن می‌آورند.
شواهدی بر تقلب نوع دوم
  1. همبستگی خطی داده‌ها
  2. تناقض در آمار وزارت کشور
تقلب نوع سوم
این تقلب در فرایند انتخابات رخ نمی‌دهد، بلکه می‌تواند پیش از آن و کم‌کم انجام شود. این تقلب به طور کلی عبارت است از اجرای سیاست‌های کوتاه و مقطعی در آستانهٔ انتخابات برای جلب رضایت مردم از دولت فعلی. از مصادیق این تقلب می‌توان به افزایش حقوق کارمندان و کارگران دولت درست پیش از انتخابات، توزیع پول نقد بین مردم به طور رسمی (سهام عدالت) و غیررسمی (چک‌پول‌های ۵۰ و ۱۰۰ هزارتومانی در خوابگاه‌های دانشجویی) اشاره کرد.
نمی‌دانم چه طور می‌توان این تقلب را ثابت کرد یا با آن برخورد کرد.